| Thanawat 的个人资料ThE Gap照片日志列表 | 帮助 |
|
2月11日 Survey Of Thai Arts 2 เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไป survey ที่ราชรี เพชรบุรี สมุทรสงคราม ที่จริงก็ม่าย
ค่อยอยากไปหรอกเพราะว่าตัวเองขาก็ยังเดี้ยงอยู่ แต่ได้ยินเพื่อนบอกมาว่าถ้าไม่ไป จะติด i ก็เลยต้องจำใจลากสังขารตัวเองไปคราวนี้ได้ข่าวมาว่าจะได้ไปพักที่เดียวกัน กับเด็กจุฬา แล้วก็ ธรรมศาสตร์ ด้วย ทำให้เราและเพื่อนๆหลายๆคนตื่นเต้นที่จะไป <กะว่าจะไปเหล่สาว> รถออกจากมหาลัยปะมาน 8 โมงที่แรกที่ไปก็คือสวน ร.2 ที่ สมุทรสงครามตอนนั้นอากาศร้อนมากตอนเดินลงรถก็เดินกะเพลกๆไปเพราะว่าไม่ได้ เอาไม้ค้ำไป< ซ่า ไม่เจียมบอดี้ > ตอนนั้นรู้ซึ้งนึกถึงไม้ค้ำสุดที่รักขึ้นมาพอดี ที่ไม่ อยากเอาไปก็เพราะคิดว่ามันเดินไม่สะดวก < จิงๆแล้วกลัวไม่เท่ 55 > เดินเข้าซัก พักเพื่อนเหลือบไปเห็นรถเข็นคนแก่ < หรือเรียกอีกอย่างว่ารถเข็นคนพิการ > สงสัย ว่ามันจะรำคาญที่เราเดินช้าหรืออย่างไรมิทราบ มันบอกว่าเด๋วกูจะไปเอารถให้มึงนั่ง แล้วมันก็ไปขอยืมเค้ามาให้ เราจะไม่นั่งก็ยังงัยๆอยู่ มันอุตสาห์ทำให้ขนาดนี้ก็เลย ต้องยอม < จิงๆก็อยากนั่งอยู่แล้ว ขี้เกียจเดิน > ทีแรกนั่งแล้วรู้สึกดี เหมือนเป็นแขก VIP ที่มีลูกน้องเข็นรถให้ แต่สักพักเริ่มรู้สึกตรงข้ามกับตอนแรกเลย เพราะได้เห็น สายตาคนเดินผ่านไปผ่านมามองเราด้วยสายตาแปลกๆ ก็เริ่มรู้สึกอายขึ้นมาตะหงิดๆ < กลัวคนคิดว่าจะพิการจิงๆ > ตอนนั้นอากาศร้อนมากๆ และก็ต้อง sketch รูปกลาง แดดอีก เหนื่อยโคตร อยากกินหนมก็ขายโคตรแพงเลย ก็เลยอดเอา < ขี้งกนั่นเอง> หลังจากนั้นก็ไปวัดอีก 2 3 ที่ แล้วก็ได้เวลากลับที่พัก ที่ๆไปพักรู้สึกว่าจะอยู่แถวๆ หาดเจ้าสำราญ ไปถึงก็เห็นบ้านเด็กจุฬา แต่ดันมีแต่ผู้ชายผู้ยิ๋งก็ม่ายค่อยมี ชาวเราก็ เลยผิดหวังกันไป จากนั้นก็เอาข้าวของเค้าบ้านแล้วรีบจัดแจง mixer แล้วก็เอาไปที่ ชายหาดเพื่อหาที่ drink กัน น่าเสียดายที่ที่มันแคบแถมยังมืดอีก บรรยากาศไม่ค่อย ดี แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคในการเมา วันนี้กินกันตั้งแต่หัวค่ำ ก็เลยเมากันเร็วหน่อยยย <อิ อิ อิ จิงๆนะ> เมาแล้วซ่าเดินไปเดินมา ตอนนั้นไม่รู้สึกเจ็บขาเลยเพราะมันชา ไปหมด แต่อีกซักพักเริ่มนึกออกว่าตัวเองกำลังเจ็บขาอยู่ ก็เลยหยุดเดินแล้วเดินไป นั่ง ตอนนั้นก็เริ่มชาๆ ปวด ๆแล้วแต่ไม่ได้คิดไร พอตอนเช้าตื่นขึ้นมารู้สึกปวดมากๆ แล้วสังเกตเห็นว่าข้อเท้าก็บวม < ปกติเจ็บที่เข่าที่เดียว > วันนั้นทั้งวันปวดขามากๆ เวลาลงจากรถ ต้องให้เพื่อนประคองลงเลวาจะไป sketch ลงวัดแรกวัดเดียว ก็รู้สึก ม่ายไหวแล้ว วัดต่อๆมาก็เลยขออาจารย์นั่งรอที่รถ ร้อนก็ร้อนแต่ก็ต้องนั่ง พอไปถึง อีกวัดนึงรู้สึกว่าจะชื่อวัดเขาบันไดอิฐ ที่เพชรบุรี ที่นี่ร้อนมากถ้าจะนั่งรอบนรถคง ร้อนตายแน่ๆ ก็เลยตัดสินใจลงจากรถแล้วไปนั่งใต้ต้นไม้ ที่นี่มีลิงเยอะมากจนน่า กลัว นี่ถ้ามันวิ่งมากัดคงวิ่งหนีม่ายทันแน่ๆ พอดีที่ข้างๆนั้นมีร้านขายของอยู่ แล้ว ป้าเจ้าของร้านใจดีมากๆ ชวนเราเข้ามานั่งดูทีวีที่ร้านด้วย เราก็รีบเลยเพราะกลัวลิง อยู่แล้ว ที่น่าแปลกใจคือที่นี่จะมีตุ๊กตาจระเข้วางอยู่เต็มหน้าร้านไปหมด ทีแรกก็คิด ว่าเจ้าพ่อเจ้าแม่แถวนั้นคงจะชอบให้คนถวายจระเข้ละมั้ง แต่พอมีคนเอารถมาจอด แล้วเอาจระเข้ไปวางไว้บนรถก็ชักสงสัย เอ้ มันยังงัยกัน ด้วยความสงสัยก็เลยถาม ป้าเจ้าของร้าน ป้าแกบอกว่าเอาไว้กันลิงไม่ให้เข้าใกล้ ลิงมันกลัวอะไรที่มีเขี้ยวใหญ่ ยาวกว่ามัน มิน่าที่ร้านป้าแกไม่มีลิงกล้าเข้ามาใกล้ซักตัวเดียว ออกจากวัดนี้ก็ได้กิน ข้าวเที่ยง แล้วก็ไปอีกหลายวัดจนเย็นก็ได้เวลากลับ ตอนที่กำลังจะเข้าปิ่นเกล้า รถ ได้เลี้ยวเข้าไปในปั๊มน้ำมัน แต่ถนนมันต่างระดับ รถมันเลยโคลง แล้วด้วยความซวย ไม่รู้จบของเรา กระเป๋าเพื่อนที่วางไว้บนชั้นข้างบน ก็หล่นลงมาทับขาตรงที่กำลัง เจ็บอยู่พอดิบพอดี เจ็บมากๆ < อารมณ์เดียวกับเพลงของดัง > พอถึงที่มหาลัยก็ รีบไปศิริราชเลย ปวดขาอย่างแรง หมอบอกว่าข้อเท้าแพลงต้องรักษาอีก 2 อาทิตย์ ของเก่ายังไม่ทันหายก็ได้ของใหม่อีกแล้ว โชคดีจิงๆ T-T เอาละคงขี้เกียจอ่านกัน แล้วเรื่อง survey ก็มีแค่นี้สำรับเรา แต่ของคนอื่นครั้งนี้คงจะเรียกว่า survey of love ละมั้ง ใช่ม่า.......... 引用通告此日志的引用通告 URL 是: http://the-gap.spaces.live.com/blog/cns!A21E32D91A48362!387.trak 引用此项的网络日志
|
|
|